ยามฝนโปรย
...ยามฝนโปรย...ลมโบกโบยพัดพาเอาความเหงามองเห็นความหดหู่ของเมฆเทาเป็นร่มเงาแก่ใจที่หมองมัว...ใจเจ็บเศร้า...ทุกข์ระทมยามเมื่อฟ้าสลัวเพราะเธอสร้างรอยร้าวแห่งความกลัวเธอทิ้งตัวฉันเดียวดายกลางฝนพรำ...คิดถึงวันก่อน...ยังอาวรณ์ถึงรักที่เคยถลำเธอสร้างบาดแผลลึกในใจช้ำให้จดจำความระทมยามฝนโปรย
...ยามฝนโปรย...ลมโบกโบยพัดพาเอาความเหงามองเห็นความหดหู่ของเมฆเทาเป็นร่มเงาแก่ใจที่หมองมัว...ใจเจ็บเศร้า...ทุกข์ระทมยามเมื่อฟ้าสลัวเพราะเธอสร้างรอยร้าวแห่งความกลัวเธอทิ้งตัวฉันเดียวดายกลางฝนพรำ...คิดถึงวันก่อน...ยังอาวรณ์ถึงรักที่เคยถลำเธอสร้างบาดแผลลึกในใจช้ำให้จดจำความระทมยามฝนโปรย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น